ការប្រឹក្សាយោបល់៖  ធ្វើការណាត់ជួបពិគ្រោះយោបល់ជាមួយវេជ្ជបណ្ខិតជំនាញ ពិភាក្សាចំពោះគោលបំណងដែលចង់បានរបស់អ្នក  ប្រវត្តិការព្យាបាល និងការរំពឹងទុក។

ការវាយតម្លៃមុនវះកាត់៖ វេជ្ជបណ្ឌិតវះកាត់របស់អ្នកនឹងធ្វើការត្រួតពិនិត្យយ៉ាងលម្អិត និងអាចត្រូវការថតរូបភាព (imaging tests)ដើម្បីកំណត់វិធីសាស្ត្រដែលសមស្របបំផុតសម្រាប់ការវះកាត់របស់អ្នក។

ការអនុញ្ញាតផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រ៖ វាអាស្រ័យលើប្រវត្តិការព្យាបាលរបស់អ្នក វេជ្ជបណ្ឌិតវះកាត់អាចស្នើសុំព័ត៌មានឯកសារអនុញ្ញាតវេជ្ជសាស្ត្រពីវេជ្ជបណ្ឌិតដែលថែទាំជំងឺប្រចាំកាយរបស់អ្នកដើម្បីធ្វើការវះកាត់បាន។

ជៀសវាងការជក់បារី  និងប្រភេទថ្នាំមួយចំនួន៖ ដើម្បីជួយកាត់បន្ថយផលជ្រៀតជ្រែគ គួរតែជៀសវាងការជក់បារី និងប្រភេទថ្នាំមួយចំនួនដែលនាំអោយងាយហូរឈាម  តាមការណែនាំរបស់វេជ្ជបណ្ឌិត។

ការត្រៀមខ្លួនសម្រាកព្យាបាល៖  គួររៀបចំនរណាម្នាក់ជូនដំណើរអ្នកត្រឡប់ទៅផ្ទះក្រោយការវះកាត់រួចរាល់ និងជួយមើលថែទាំក្នុងរយៈពេលដំបូងនៃការសម្រាកព្យាបាល។

ការប្រើថ្នាំសន្លប់៖ អ្នកនឹងអាចត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយប្រភេទថ្នាំណាមួយជា ថ្នាំសន្លប់ ឬ ថ្នាំសណ្តំ ដោយអាស្រ័យទៅលើប្រភេទការវះកាត់ និងការណែនាំរបស់វេជ្ជបណ្ឌិត​។

ការបើកមុខរបួស៖ វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងបើកមុខរបួសវះកាត់នៅក្នុងប្រអប់មាត់ ឬ ក្រោមចង្កាដើម្បីដាក់ស៊ីលីកូន ឬ ធ្វើការរំកិលឆ្អឹងចង្កា។

ការដាក់ស៊ីលីកូន៖ ប្រសិនជាអ្នកនឹងធ្វើការវះកាត់ដាក់ស៊ីលីកូននៅចង្កា ​​​​​​​​​    វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងដាក់ស៊ីលីកូនចូលត្រង់ចំណុចដែលត្រឹមត្រូវនិងនឹងនរ ប្រសិនជា​​អ្នកនឹងធ្វើការវះកាត់រំកិលឆ្អឹងចង្កា វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងធ្វើការកែទម្រង់ឆ្អឹងចង្កា ព្រមទាំងបន្តឹងវាដោយវីស និងខ្សែលួស។

ការបិទមុខរបួស៖ មុខរបួសនឹងបិទដោយចេស ឬ បង់បិទមុខរបួស( surgical tape)។

ក្រោយការវះកាត់ភ្លាមៗ៖ អ្នកនឹងត្រូវសម្រាកព្យាបាលនៅក្នុងបន្ទប់មើលថែរយះពេល ២-៣ម៉ោងមុនពេលដែលអ្នកនឹងអាចត្រឡប់ទៅផ្ទះបាន​​។

ការបន្ថយភាពឈឺចាប់៖  អ្នកនឹងមានអារម្មណ៌ឈឺចាប់ ប៉ុន្តែអាចប្រើប្រាស់ថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់បាន។

ការហើម-ជាំ៖ ការហើមជាំក្រោយការវះកាត់ជារឿងប្រក្រតី ហើយវានឹងបាត់ទៅវិញបន្តិចម្តងៗនៅសប្តាហ៌បន្ទាប់ៗ។

ការណាត់តាមដាន៖ អ្នកនឹងមានការណាត់តាមដានជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិត ដើម្បីតាមដានការជាសះស្បើយរបស់អ្នក​។